Dementiemaatje: iets voor u?

Welzijn Vught, in samenwerking met Vughterstede, zoekt vrijwilligers voor mensen met beginnende dementie. U kunt de dementerende oudere helpen met zijn administratie, een stukje wandelen of gewoon, samen een kopje koffie drinken.

Als voorbereiding op dit vrijwilligerswerk krijgt u een korte training aangeboden, daarnaast bieden Welzijn Vught en Vughterstede een goede begeleiding. Meer weten? Neem dan vrijblijvend contact op met Yvonne Kolmans van Welzijn Vught: 06- 46752773 of Annemarie van Hoof van Vughterstede: 073-6581199.

Van vrijwilligers verwachten we dat ze over veel geduld beschikken en een flexibele instelling; u moet namelijk goed om kunnen gaan met de steeds wisselende behoeften van de dementerende. U helpt hen om in het dagelijkse leven ‘de weg te blijven vinden’ en in verbinding te blijven met hun omgeving. Dit doet u in aanvulling op de omgeving van de oudere of aanwezige zorgprofessional.

Het Klaverblad

Ik werd op een avond opgebeld door de redactie van de krant Het Klaverblad met de vraag of ze bij een krantenartikel de foto van het kunstwerk De Dement mochten gebruiken. Erg leuk om dit artikel te lezen met toevoeging van mijn kunst.

 

Hans

Een mooi verhaal van een bijzonder man Hans.

Een nieuwe klant in mijn schoonheidssalon. Daar wandelde een goed uitziende man, keurig in pak de salon binnen. Hij kwam via de dagbesteding van het verpleeghuis binnen en vroeg aan mij of hij een rugmassage en schoonheidsbehandeling kon krijgen. Ik dacht nog, oh heerlijk deze man Hans weet precies wat hij wil.

Tijdens de rugmassage voelde ik dat Hans zich goed kon ontspannen en even later tijdens de schoonheidsbehandeling vertelde hij honderduit over zijn grote liefde voor het prachtige land Sri Lanka. Zijn favorieten vakantieland waar hij regelmatig kwam samen met zijn partner en familie. Hij vertelde dat hij daar projecten en scholen bezocht, van de mooie natuur genoot en zich regelmatig liet masseren. Dus hij was een echte levensgenieter en dat deed hij goed, want als je eenmaal de dagbesteding van een verpleeghuis gaat bezoeken is er meestal geen weg meer terug. Hans bezocht met regelmaat de schoonheidssalon waardoor wij een goede band opbouwden en ik ontdekte dat Hans vol met humor en grappen zat. Regelmatig zei ik tegen hem: “Hans, je bent een echte clown en je kan zo in een toneelstukje spelen”. Maar de keerzijde van Hans was het gevecht tegen Alzheimer, een snik, een traan en een vloek dus een echte Pierrot. Hans kreeg hierbij Afasie wat hem nog woester maakte.

Maar tijdens de schoonheidsbehandelingen communiceerden wij samen doordat hij drie woorden zei en ik er complete zinnen van maakte. Maar dan gierden wij het samen uit van het lachen en dat waren de mooiste momenten. Op een dag kwam hij de salon binnen, zo woest, zo boos, zo extreem kwaad en hij vertelde dat hij opgenomen zou worden in het verpleeghuis. Zijn lieve nicht Carla en haar man hadden dat voor hem geregeld vertelde hij, maar daar was hij het totaal niet mee eens. Dus bleef het nog bij het oude, thuis wonen met heel veel hulp. Toch zag je dat Hans daar eigenlijk ook niet gelukkiger van werd en een paar maanden later had Hans toch besloten om voorgoed in het verpleeghuis te komen wonen. Maar dat was een grote stap voor Hans, alles was nieuw en anders, bed, kamer, huisgenoten, verzorgend personeel en daar werd hij erg onzeker van.

Maar als ik hem kwam bezoeken of ophalen voor een schoonheidsbehandeling, riep ik: “Hans”, en dan keek hij naar mij met een grote glimlach en herkende hij mijn stem. Ik zag zijn ogen stralen als ik tegen hem zei: “Je krijgt een schoonheidsbehandeling.” En daar genoot hij heerlijk van, de aandacht, verzorging en de gesprekken die wij samen in het verleden voerden vertelde ik nu aan hem, waar hij dan weer innig van genoot. Ondanks dat hij niet meer kon praten, alleen een beetje brabbelen bleef hij gelukkig zijn mimiek en pretogen behouden, een echter Pierrot. Maar helaas had Hans de strijd tegen de Alzheimer verloren en overleed.

Omdat Hans zo een speciale persoonlijkheid had, heeft hij mij geraakt. Dit gevoel zette ik om in kunst en schreef er een mooi gedicht bij. Ik noemde mijn kunstwerk “Mijn Pierrot”.

Met de familie had ik goede contacten en hun wilde graag het kunstwerk en gedicht verweven in zijn uitvaart dat vond ik een grote eer.

Vanaf 18 augustus 2016 expositie in verpleeghuis Zuyderwaert in Heerhugowaard

Op 10 juli 2016 Kunstmarkt in Bergen aan Zee

Terugblik Congres ‘Wie neemt de regie bij dementie?’ – Première film ‘Ger, Mijn Hoofd in Eigen Hand’ – 14 januari 2016

 

 

 

 

We mogen terugkijken op een bijzonder geslaagd congres; een mooi programma met interessante onderwerpen, expositie van Art With Impression met het thema Dementie in kunst met een verhaal, workshops en presentaties van bekende en onbekende sprekers en een mooie première van Ger, Mijn Hoofd In Eigen Hand die met veel lof werd ontvangen.

Verslag van deze bijzondere mooie ervaring.
In de ochtend was ik al vroeg in het Eye in Amsterdam voor het inrichten van mijn expositie. Een prachtige plek met veel lichtval werd mij toegewezen.

De laatste hand was nog wat folders, visitekaartjes en het fotoboek ter info voor het publiek.

Er kwamen 450 bezoekers naar dit congres waarvan zeker de helft heel veel interesse toonde bij mijn kunst. Ook de gedichten die ik geschreven had bij de beelden ontroerde de bezoekers. Directeur van de Alzheimer Stichting, Directeur Hersenstichting en veel andere gastsprekers namen een kijkje bij  mijn expositie. Zelfs burgemeester van der Laan sprak vol lof hierover.

De filmmaker Pim Giel vond het een geweldige toevoeging op dit Congres.

P1020205

 

 

 

 

 

Actrice/theatermaakster Adelheid Roosen was zeer onder de indruk van mijn kunst met een verhaal doordat haar overleden moeder Alzheimer had. Maar zag ook de humor in deze kunst.

P1020213

 

 

 

 

 

Als afsluiting van de dag kwam de hoofdrolspeler Ger met zijn dochter Maike ook nog even een kijkje nemen bij mijn expositie. Ik hoopte dat het voor Ger niet te confronterend was omdat hij tenslotte ook Alzheimer heeft, maar hij vond de beelden prachtig en aaibaar.

Omdat mijn expositie op een plek in het Eye stond waar ook andere bezoekers (toeristen) konden komen werd er druk gefotografeerd. Wel grappig dat mijn kunst nu in China, Noorwegen, Engeland en Duitsland bekeken wordt.

Ik vond het een geslaagde expositie in zo’n prachtig gebouw Het Eye, bij zo een mooi congres en documentaire film.

 

 

 

Expositie EYE-filmhuis

Op 14 januari 2016 staat in het filmhuis EYE te Amsterdam mijn eerste grote expositie met (top) stukken over dementie. Geweldig toch, als burgemeester van der Laan mijn kunst komt bewonderen?